رشد سریع جمعیت در سالهای اخیر و نیاز شدید به افزایش بهره وری در بخش ساختمان، این واقعیت را آشکار می کند که استفاده از سیستم های سنتی در امر ساخت و ساز متناسب با نیاز کشور نیست. با استفاده از روش های صنعتی سازی ساختمان می توان مشکلاتی نظیر هزینه زیاد، زمان طولانی ساخت و کیفیت پایین ساختمان های ایجاد شده با روش های سنتی را حل نمود.
صنعتی سازی، فرآیندی است که با بهبود کیفیت، زمان ساخت و استفاده از نیروی کار منجر به افزایش خروجی سیستم و بهینه سازی بهره برداری از تجهیزات، تسهیلات و تکنولوژی میگردد. بنابراین ما درباره کارخانه هایی صحبت می کنیم که هر نوع از قطعات را تولید می کنند تا در ساخت و ساز نصب گردد و هدف این شیوه تولید بهبود ایمنی،کیفیت، هزینه و سطوح خروجی است.
در شیوه تولید صنعتی، تولید قطعات ساختمانی براساس شیوه و استاندارد واحد، به صورت متمرکز ساخته شده و در نهایت به صورت مکانیزه و صنعتی نیز نصب و اجرا می شود. در تولید صنعتی از آنجایی که استانداردهای لازم و مشخص تعیین شده است، امکان تولید مدولار در این شیوه وجود دارد و از اتلاف منابع تاحد بسیاری کاسته و به سرعت تولید می افزاید.
بنابراین یکی از پیش نیازهای اولیه تولید «تمام صنعتی» تبیین و تعریف استانداردهای ساختمانی با توجه به ویژگی های اقلیمی، فرهنگی و نیازهای انسانی است.
در تولید تمام صنعتی، علاوه بر تولید بخش سازهای ساختمان، بخش نرم و غیر سازهای نیز براساس تولید مدولار در کارخانه تولید می شود. تمامی اجزاء ساختمان بر اساس یک روش و طی یک فرآیند هماهنگ تولید شده و برای نصب به محل اجرای پروژه منتقل می شود.
به علت تولید در یک سیستم واحد و هماهنگ، امکان نصب مکانیزه قطعات نیز وجود دارد و دخالت نیروی انسانی به حداقل ممکن می رسد. این مسئله تاحد بسیاری ضریب خطاهای انسانی را در هنگام تولید پائین می آورد و موجب افزایش کیفیت و ایمنی ساختمان، و سرعت تولید و در نتیجه قیمت تمام شده می شود .
